Het smerige alternatief ....

Het fundamentele verschil tussen het Vlaams Blok/Vlaams Belang en andere partijen is dat het Vlaams Belang mensen wil uitstoten uit onze samenleving, de maatschappij wil 'uitzuiveren', de bestaande diversiteit wil reduceren tot het 'eigen volk'. Dat programma probeert het Vlaams Belang met alle middelen te verwezenlijken. Met democratische middelen als het kan, maar meestal aangevuld met intimidatie en geweldpleging. Het valt niet uit te sluiten dat daarbij uiteindelijk openlijke terreur en staatsgeweld zouden kunnen gebruikt worden.

zondag 3 februari 2008

Je wordt niet als racist geboren

























Stijn Baert was tot zijn vijftiende racistisch gedetermineerd, omdat in zijn familie het extreem-rechtse gedachtegoed hoogtij vierde. Een week nadat racistisch moordenaar Hans Vanthemsche in Antwerpen op vreemdelingen begon te schieten
(video), schreef hij Zijn ervaringen over het opgroeien in een extreem rechtse familie. Zijn besluit: "Het Vlaams Belang is zonder meer aansprakelijk voor de racistische moorden in Antwerpen"


Ik was een kind van extreem-rechts

-Net als Hans Van Themsche ben ik opgegroeid in een door het Vlaams Belang geïnspireerde omgeving. Ook mijn tante - Lena Van Boven uit Lokeren - is een mandataris van de partij.

In mijn jeugd waren praatjes over de criminele impact van "de makakken'' het hoofdthema tijdens de wekelijkse familiebijeenkomst op zondag bij mijn grootouders aan moederszijde. Daarnaast leefde de overtuiging dat - om duizend en één redenen - "het weer oorlog moest worden" en dat "Hitler wel grote schoonmaak zou gehouden hebben". De vunzige praat van Dewinter en consorten was het familie-evangelie en kritiek op "de partij" was meer dan heiligschennis. Verkiezingsdagen waren in mijn familie net als grootse voetbalfinales waarbij onze gemeenschappelijke favoriet telkens won.

Als je in zo'n omgeving opgroeit, als je aan elke sleutelbos een gele bokshandschoen ziet hangen, dan word je racistisch gedetermineerd. Want naast het feit dat ik wat graag de Blok-pamfletten die me in de handen gestopt werden ging bussen, toonde ik me op school tijdens klasdiscussies van mijn meest fascistische zijde. Als je ziet hoeveel zoontjes fan zijn van dezelfde voetbalclub als hun vader, dan hoeft het ook niet te verbazen dat hardnekkig racisme en onaantastbare partijtrouw binnen families overgaan van generatie op generatie.

Zelf heb ik me rond mijn vijftiende losgemaakt van het extreem-rechtse gedachtegoed. Maar het heeft me veel moeite gekost om mijn moeder te helpen inzien dat het niet fout is om een ander gedachtegoed aan te hangen dan je omgeving, zeker niet als die omgeving resoluut kiest voor ongelijkheid en haat.

Onze afvalligheid van "de partij" wou ze eerst geheimhouden voor haar familie. Er een andere visie op nahouden wordt in kringen waar het Vlaams Belang wordt aanbeden immers niet alleen gezien als een manifestatie van onversneden domheid, maar ook als ondenkbaar verraad.

Mijn meer dan gemiddelde interesse voor binnenlandse politiek zal wel nooit verdwijnen; persoonlijke reflectie maakte me tot een niet-dogmatische aanhanger van het gezondere' links-liberale gedachtegoed. Momenteel volg ik aan de Universiteit Gent de opleiding tot burgerlijk ingenieur en bij interne studentenverkiezingen haalde ik met 1.382 stemmen het hoogste aantal stemmen voor de zitjes in de Raad van Bestuur van mijn alma mater. Ik sta bekend als een enthousiaste, positieve studentenvertegenwoordiger.

Alles had echter een totaal andere wending kunnen nemen als ik met een minder kritische geest door het leven zou gemoeten hebben en als onderwijs en vrienden niet dezelfde emancipatorische kracht gehad zouden hebben.

Hans Van Themsche zal wel geestelijke problemen gehad hebben en meer dan waarschijnlijk zou zijn agressieve inborst zich sowieso ooit wel gemanifesteerd hebben, maar de duidelijk racistisch geïnspireerde manier waarop deze persoonlijkheidskarakteristieken zich afgelopen week gekanaliseerd hebben, kan niet anders dan ingegeven zijn door de extreem-rechtse omgeving van Van Themsche. Een kind wordt immers niet als een hardnekkige racist geboren.

Misschien hebben eerdere negatieve ervaringen met migranten meegespeeld bij het uitdenken van de moorden, maar ik ben ervan overtuigd dat de oorzaak ligt bij de wij-zij-houding waar Van Themsche door zijn familie is ingerold.

Als ik zwakzinnig en agressief was geweest, dan had de Vlaams Belang-indoctrinatie, waar ik tijdens mijn jeugd aan ben blootgesteld, mij ook kunnen laten moorden. Want het Vlaams Belang predikt haat en niets dan haat. En dat, gecombineerd met zwakzinnigheid en agressiviteit, leidt tot moord.

De pers draagt in deze zaak dan ook een verpletterende verantwoordelijkheid. Ze moet uit het vernieuwde politiek-correcte denken stappen en in de toekomst, zeker bij verslaggeving over Vlaams Belang, nooit meer vergeten tot wat extreem-rechts leidde, leidt en zal leiden. Door deze racistische partij te behandelen als een gewone partij en door criminaliteit ongenuanceerd te overbelichten wordt het gedetermineerd zijn van duizenden Vlaamse kinderen en jongeren door hun racistische omgeving, enkel bestendigd.

Het Vlaams Belang is zonder meer aansprakelijk te stellen voor de racistische moorden van vorige week. De perceptie van migranten als criminelen, jobdieven en luiaards die de extreem-rechts partij sinds jaar en dag - met succes - bij haar achterban ingang doet vinden, kon niet anders dan leiden tot racistisch geweld.


Stijn Baert schreef het opiniestuk in De Standaard van 17 mei 2006, een week nadat Hans Van Themsche in Antwerpen de Malinese kinderoppas Oulemata en de 3-jarige peuter Luna doodschoot. De Turkse Songül Koç die op een bankje zat te lezen, schoot hij in de rug. Als bij wonder overleefde zij de aanslag. Van Themsche kreeg levenslang.

.